شب است و چهره میهن سیاهه، نشستن در سیاهیها گناههتفنگم را بده تا ره بجویم، که هر که عاشقه پایش به راههبرادر نوجوونه، برادر غرق خونه، برادر کاکلش آتش فشونهتو که با عاشقان درد آشنایی، تو که همرزم و هم زنجیر ماییببین خون عزیزان را به دیوار، بزن شیپور صبح روشنایی

در گذرگاه زمان

خیمه شب بازی دهر

با هم تلخی و شیرینی خود می گذرد.....

و فقط خاطره ایست که چه شیرین و چه تلخ دست ناخورده به جا می ماند....

و مرگ تسکین و درمان همه آلام و دردهایی است که در گذر زمان بهبود نیافته اند...

مرگ درمان گری است بی بدیل

زنده باد زندگی....زنده باد مرگ